خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
نام کتابخانه : انستیتو تغذیه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
نوع ماده : مقاله فارسی
زبان مدرک : فارسی
شماره شناسایی : 60278
شماره مدرک : ‭م۲۱۰۰‬
عنوان و نام پديدآور : تاثیر مهاری عصاره های مختلف آرتمیزیا آنوا‭(Artemisia annua)‬ بر رده سلولی سرطان معده از طریق القای آپوپتوز [مقاله]/ محمودی محمود
عنوان نشریه : مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
شماره / دوره : ، جلد‭ ۱۱‬؛ شماره۴
تاريخ : ‭۱۳۸۸‬
شماره صفحه : : .‭۱۰ - ۱‬
چکیده : زمینه و هدف: در بررسی های قبلی تاثیر ضد سرطانی گونه های مختلف آرتمیزیا گزارش شده است. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر عصاره های مختلف آرتمیزیا آنوا‭(Artemisia annua)‬ بر سلول های سرطان معده صورت گرفت.روش بررسی: در این مطالعه بنیادی عصاره های متانلی، اتیل استاتی، دی کلرومتانی و هگزانی آرتمیزیا آنوا به روش عصاره گیری مرحله ای تهیه شدند. رده سلولی آدنوکارسینومای معده‭(AGS)‬ و سلول های فیبروبلاستی طبیعی‭(L929)‬ با غلظت های مختلف عصاره ها به مدت‭24‬ ساعت انکوبه شده و میزان سمیت سلولی توسط تست ام تی تی‭(MTT)‬ بررسی شد. نتایج بصورت درصد مهار رشد سلولی و غلظت مهاری‭50‬ درصد‭(IC50)‬ گزارش شد. بمنظور ارزیابی القای آپوپتوز و نکروز سلولی در سلول های سرطانی روش رنگ آمیزی با انکسین‭V‬ و پروپیدیم آیوداین‭(PI)‬ استفاده شد. از آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه جهت تجزیه و تحلیل استفاده شد.یافته ها: نتایج حاصل از تست ام تی تی مهار قوی و وابسته به غلظت تکثیر سلول های سرطانی را توسط عصاره های مختلف آرتمیزیا آنوا نشان داد. عصاره متانلی بیشترین تاثیر مهاری‭IC50: )‬برابر‭500‬ میکروگرم در میلی لیتر) را داشت و بیش از سایرین سبب القای آپوپتوز اولیه شد.نتیجه گیری: عصاره های جدا شده از آرتمیزیا آنوا سبب کاهش قابل توجه رشد سلول های سرطانی معده عمدتا با واسطه القای آپوپتوز اولیه شدند و همزمان سمیت کمتری بر سلول های طبیعی داشتند. بنابراین تخلیص ماده موثره موجود در این عصاره ها و نیز تعیین مکانیسم تاثیر آنها توصیه می شود..
توصیفگر : آرتمیزیا آنوا
توصیفگر : آپوپتوز
توصیفگر : درمنه شیرین
توصیفگر : رده سلولی سرطان معده
توصیفگر : سمیت سلولی
شناسه افزوده : زمانی تقی زاده رابع شهرزاد
: آهی علی
مجموعه : مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، جلد‭ ۱۱‬؛ شماره۴‭۱۳۸۸‬: .‭۱۰ - ۱‬
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)