خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
نام کتابخانه : انستیتو تغذیه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
نوع ماده : مقاله فارسی
زبان مدرک : فارسی
شماره شناسایی : 60628
شماره مدرک : ‭م۲۴۶۳‬
عنوان و نام پديدآور : شیوع چاقی شکمی در جمعیت شهری‭ ۲۰ ‬تا‭ ۷۰ ‬ساله استان مازندران (سال‭(۱۳۸۳ ‬ [مقاله]
عنوان نشریه : مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران
شماره / دوره : ، جلد‭ ۸‬؛ شماره۲
تاريخ : ‭۱۳۸۵‬
شماره صفحه : : .‭۱۵۶ - ۱۴۷‬
چکیده : مقدمه: چاقی شکمی (مرکزی) از پیامدهای ناشی از تغییر در رفتارها و شیوه زندگی است. این مطالعه با هدف تعیین الگوی شیوع چاقی شکمی و برخی عوامل مرتبط در جمعیت شهری‭20‬ تا‭70‬ ساله استان مازندران انجام شد.مواد و روش ها: این پژوهش به روش مقطعی و مبتنی بر جمعیت بود و با نمونه ای از‭3600‬ نفر از طریق نمونه گیری تصادفی خوشه ای در جمعیت شهری استان مازندران در سال‭1383‬ انجام شد. اندازه های تن سنجی (قد، وزن، دور کمر، و دور باسن‭(‬ به روش استاندارد به دست آمد و با مصاحبه از طریق پرسشنامه، اطلاعات در مورد سن، جنس، سطح سواد، شغل، وضعیت تاهل، سن ازدواج، سابقه چاقی والدین، تحرک فیزیکی از نظر شغلی، تحرک فیزیکی در اوقات فراغت و تعداد ساعت های ورزش در هفته و سابقه حاملگی ها و زایمان در زنان گرداوری شد. در ارزیابی چاقی شکمی به روش استاندارد پیشنهادی‭WHO‬ براساس اندازه دورکمر تعیین شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از مدل رگرسیونی لجستیک انجام و نسبت شانس تطبیق شده سنی خطر چاقی مرکزی محاسبه شد.یافته ها: میانگین ( انحراف معیار‭(‬ سن مردان و زنان مورد مطالعه به ترتیب‭14.3 38.5‬ سال و‭13.0 37.5‬ سال بود. میانگین ( انحراف معیار‭(‬ دور کمر در مردان‭11.5 89.3 Cm‬ و در زنان‭13.6 87.8 Cm‬ بود. شیوع چاقی مرکزی در مردان‭10.6‬درصد و در زنان‭46.2‬درصد بود. الگوی توزیع چاقی مرکزی در گروه های مختلف سنی تفاوت معنی داری در هر دو جنس وجود داشت. نتایج مدل رگرسیونی نشان داد که نسبت شانس تطبیق شده سنی برای چاقی شکمی در زنان تقریبا‭8.47‬ برابر مردان بود (با فاصله اطمینان‭95‬درصد‭10.21-7.05(. :‬ نسبت شانس تطبیق شده با افزایش سطح سواد به طور معنی داری تمایل به کاهش نشان داد‭(p<0.0001)‬ به طوری که در افراد دارای لیسانس و بالاتر نسبت شانس برابر‭0.20 )‬با فاصله اطمینان‭95‬درصد‭(0.28-0.14 :‬ بود. شانس تطبیق شده خطر چاقی مرکزی در افراد با والدین چاق،‭1.75‬ برابر (با فاصله اطمینان‭95‬درصد‭(20.5-1.50 :‬ و با تحرک فیزیکی شغلی سخت برابر‭0.39 )‬با فاصله اطمینان‭95‬درصد‭(0.63-0.24 :‬ بود و با تحرک فیزیکی خیلی زیاد در اوقات فراغت نسبت شانس تمایل به کاهش داشت‭OR=0.84)‬ با فاصله اطمینان‭95‬درصد‭1.21-0.58(. :‬ شانس خطر چاقی مرکزی با افزایش سن ازدواج به طور معنی داری کاهش یافت و در زنان با افزایش زایمان ها به طور معنی داری افزایش نشان داد، به طوری که برای‭5‬ زایمان یا بیشتر نسبت شانس تطبیق شده‭3.30 )‬با فاصله اطمینان‭95‬درصد‭(5.17-2.11 :‬ برابر افزایش داشت.نتیجه گیری: نتایج دلالت بر افزایش آشکار شیوع چاقی شکمی در جمعیت شهری بزرگسال دارد. خطر شیوع آن در زنان به مراتب بیشتر از مردان می باشد. سطح سواد، تحرک شغلی سخت، تحرک فیزیکی در اوقات فراغت، تعداد ساعت های ورزش در هفته و سن ازدواج با شیوع چاقی شکمی رابطه معکوس دارند. بنابراین، برای تامین سلامت جمعیت بالای‭20‬ سال و جلوگیری از بروز بیماری مرتبط با چاقی، برنامه های مداخله ای در کنترل رفتارهای تغذیه ای و مقابله با تغییر در الگوی شیوه زندگی شهری لازم است..
توصیفگر : چاقی شکمی
توصیفگر : دیابت نوع‭۲ ‬
توصیفگر : سندرم متابولیک
توصیفگر : رفسنجان
شناسه افزوده : حیدری بهزاد
مجموعه : مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران، جلد‭ ۸‬؛ شماره۲‭۱۳۸۵‬: .‭۱۵۶ - ۱۴۷‬
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)