خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
نام کتابخانه : انستیتو تغذیه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
نوع ماده : مقاله فارسی
زبان مدرک : فارسی
شماره شناسایی : 60937
شماره مدرک : ‭م۲۷۷۹‬
عنوان و نام پديدآور : مطالع‍ اثر مهاری چای سیاه‭( Camellia sinensis)‬ بر رشد باکتری استرپتوکوکوس پیوژنز و مقایسه آن با چای سبز در محیط آزمایشگاه‭(in vitro)‬ [مقاله]
عنوان نشریه : فصلنامه علوم تغذیه و صنایع غذایی ایران
شماره / دوره : ، جلد‭ ۲‬؛ شماره۱
تاريخ : ‭۱۳۸۶‬
شماره صفحه : : .‭۴۷ - ۴۱‬
چکیده : سابقه و هدف: هر چند نتایج حاصل از تحقیقات در مورد اثر ضدمیکروبی چای سبز در دسترس است، اما اثر مهارکننده چای سیاه بر رشد باکتری‌ها از جمله استرپتوکوکوس پیوژنز‭1‬ کمتر مورد توجه قرارگرفته است. هدف از انجام این مطالعه، ارزیابی اثر مهاری چای سیاه بر رشد باکتری استرپتوکوکوس پیوژنز هم به طور مستقل و هم در واکنش متقابل با برخی آنتی‌بیوتیک‌های رایج برای درمان عفونتهای استرپتوکوکی و مقایس‭?‬ آن با چای سبز در آزمایشگاه بود.مواد و روشها: عصاره چای سیاه و سبز به روش پرکولاسیون، تهیه و خشک شد. سپس غلظتهای مختلف عصاره تهیه و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی آن توسط درصد مهار اکسیداسیون معرف‭ABTS‬ و احیای رادیکال آن توسط عصاره های‭ml/mg1‬ چای سیاه و سبز در‭C 37‬ اندازه‌گیری شد. باکتری در محیط مایع در معرض غلظتهای مختلف عصاره‌ها قرار داده شد و قابلیت زیست آنها در زمانهای متفاوت با انتقال به محیط جامد و شمارش کلنی‌های حاصله ارزیابی شد. در مرحله بعد، اثر متقابل عصاره‌های چای سیاه و سبز با برخی از آنتی‌بیوتیک‌های رایج برای درمان عفونتهای گرم مثبت به روش آزمون حساسیت باکتریایی (آنتی‌بیوگرام) با دیسک مطالعه شد. آزمون آنتی‌بیوگرام به روش دیسک برای دیسک‌های آلوده به عصاره‭11‬ بار در روزهای مختلف انجام شد. از روی میانگین قطر هاله‌های کلنی، اثرمهاری رشد، محاسبه شد. برای آنالیز آماری از آزمونهای ویلکاکسون وکروسکال والیس استفاده شد. یافته‌ها: ملاحظه شد که توان آنتی‌اکسیدانی عصار‭?‬ چای سبز در مقایسه با عصار‭?‬ چای سیاه به طرز معنی‌داری بالاتر است‭001/0 )p<.)‬ افزودن‭mg 25/1‬ عصار‭?‬ چای سبز به دیسک‌های استاندارد آنتی‌بیوگرام، هر چند با آمپی‌سیلین به طور وابسته به دوز اثر سینرژیستیک داشت، بر آموکسی‌سیلین، بی تاثیر بود و بر سفالکسین اثر مهاری داشت. با افزودن دوز عصار‭?‬ چای سبز به‭mg 5/2‬ قطر هال‭?‬ مهار رشد در برابر سفالکسین به حد پایه بازگشت و در برابر آموکسی‌سیلین حتی از آن نیز فراتر رفت‭001/0>p(.)‬ افزودن عصار‭?‬ چای سیاه، موجب افزایش اثر ضدباکتریایی آمپی‌سیلین در لول‭?‬ آزمایش‭(in vitro)‬ شد و این اثر در دوز‭mg5/2‬ معنی‌دار بود‭001/0>p(.)‬ با آنکه افزودن‭mg25/1‬ عصار‭?‬ چای سیاه، اثر ضدباکتریایی آموکسی‌سیلین و سفالکسین را مهار می‌کرد‭(001/0>p)‬ این اثر مهاری با افزایش دوز عصاره به‭mg5/2‬ به طرز معنی‌داری کاهش می یافت‭(001/0>p)‬ اما قطر هال‭?‬ مهار رشد باکتریایی همچنان از سطح پایه کمتر بود‭001/0>p(.)‬ نتیجه گیری: به نظر می‌رسد که اولا اثر مهاری چای مستقیما به توان آنتی‌اکسیدانی آن مربوط است و ثانیا پلی‌فنل‌های چای در شرایط خاص با تولید پر اکسید هیدروژن به صورت پرواکسیدان عمل کرده و از این طریق، اثر مهاری خود را بر رشد باکتری اعمال می‌کنند. یافته‌های این مطالعه نشان داد که مصرف چای سبز و سیاه در غلظتهای بالا یا مکمل پلی فنل‌های حاصل از آن می‌تواند به عنوان درمان کمکی در بیماران تحت درمان با آنتی‌بیوتیک‌ها مطرح باشد.واژگان کلیدی: چای سیاه‌؛ چای سبز، استرپتوکوکوس پیوژنز، اثر مهاری، توان آنتی‌اکسیدانی.
توصیفگر : روی
توصیفگر : کمبود روی
توصیفگر : کودکان پیش دبستانی
توصیفگر : روی در سرم
شناسه افزوده : نیلوفر خلجی۲
مجموعه : فصلنامه علوم تغذیه و صنایع غذایی ایران، جلد‭ ۲‬؛ شماره۱‭۱۳۸۶‬: .‭۴۷ - ۴۱‬
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)