خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
نوع ماده : طرح تحقیقاتی/ پروژه فارسی
زبان مدرک : فارسی
شماره رکورد : 6338
شماره مدرک : ‭ط۲۲۹‬
سرشناسه : روشن ضمیر، فرشاد، مجری طرح
عنوان و نام پديدآور : بررسی تاثیر تزریق داخل آمیگدالی داروی دیلتیازم بر روی حافظه فضایی در موش صحرایی/ فرشاد روشن ضمیر، مجید حسن پور عزتی؛ همکاران طرح ابراهیم ترابی، زینت کمالی
وضعيت نشر : دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی (تهران، دانشکده پزشکی‭(‬، ‭۱۳۷۶‬.
يادداشت : روش تحقیق: تجربی‭Experimental‬
يادداشت : چاپی
چکیده : یکی از مهمترین انواع حافظه در حیوانات و انسان حافظ فضایی است. این حافظه اطلاعات مربوط به مکان و وضعیت اشیاء و موقعیت آنها را در فضای اطراف محیط زیست حیوان در خود نگهداری می کند و براساس زمان نگهداری اطلاعات در خود به طور عملی به دو بخش حافظه جاری (کوتاه مدت‭(‬ و مرجع (بلندمدت‭(‬ تقسیم می شود. برای ایجاد حافظه مرجع ، اطلاعات پس از عبور از سیستم حسی دریافت کننده اطلاعات وارد حافظه جاری شده و مدت کوتاهی در آنجا باقی می مانند سپس در صورتی که اطلاعات مورد اشاره مکررا مورد استفاده واقع شود ، به فرم تثبیت شده و پایدارتر در سیتسم عصبی درآمده و وارد حافظه مرجع می گردند. در سالهای اخیر تحقیقات در زمینه فرآیند تشکیل حافظه در سطح سلولی و مولکولی ، وابستگی بین این فرآیند و یون کلسیم را نشان داده است. این تحقیق با هدف تعیین اثر دیلتیارم (که یک مسدد کانالهای کلسیمی نوع‭L‬ می باشد‭(‬ بر یادگیری و تثبیت حافظه مرجع و جاری فضایی انجام گردید. تحقیق به روش تجربی بر روی موشهای‭Albino‬ نر و بالغ که وزنی بین‭ ۲۰۰ ‬تا‭ ۲۵۰ ‬گرم داشتند ، انجام گرفت. ابتدا به کمک تکنیک جراحی مغز استرئوتاکسیک یک ماسوره (کانول‭(‬ در ناحیه آمیگدال چپ کار گذاشته شد ، سپس حیوانات تحت آموزش و سنجش حافظه با استفاده از ماز‭Y‬ شکل دوگانه قرار داده شدند. آموزش شامل یک دوره‭ ۷ ‬روز بود ک طی هر روز موشها‭ ۱۶ ‬مرتبه آموزش می دیدند که پس از رها شدن از خانه شروع ماز خودشان را به خانه پایان هم جهت در سمت دیگر ماز برسانند. در پایان هر دوره آموزش روزانه ، موشهای گروه تجربی دوزهای‭ ۱ ، ۰/۰۱ ‬درصد ،‭ ۱ ‬و‭ ۱۰ ‬میکروگرم از دیلتیارم و موشهای گروه کنترل حلال دیلتیازم‭(ACSF)‬ را از طریق ماسوره داخل مغزشان دریافت می کردند و نوع پاسخ به حافظه جاری و مرجع در زمان تاخیر پاسخ در هر یک از انواع حافظه برای هر گروه ثبت می شد. یافته‌ها با استفاده از آزمونهای‭ANOVA , Qui-Square‬ و‭t-test‬ ارزیابی شدند. یافته‌ها نشان داد که دیلتیازم سبب طولانی شدن زمان تاخیر تا پاسخ در حافظه مرجع موشها در مقایسه با گروه کنترل شد ۰/۰۱)‭.(p <‬ ولی بر میزان پاسخ صحیح این حافظه تاثیری نداشت ، همچنین باعث کاهش میزان پاسخ صحیح در حافظه جاری گردید ‭۰/۰۵)‬‭(p<‬ ولی بر زمان تاخیر تا پاسخ این حافظه تاثیر معنی داری نداشت. بعلاوه مشخص شد که عمکرد کانالهای کلسیمی نوع‭L‬ موجود در آمیگدال برای تثبیت طبیعی به موقع حافظه مرجع بطور طبیعی لازم بوده و در صورتی که این کانالها نتوانند عملکرد طبیعی خود را داشته باشند. این امر سبب می شود که سرعت تثبیت حافظه کند شود یافته‌ها نشان داد که افزایش روزهای آموزش می تواند اثر این دستکاری برفرآیند تثبیت حافظ کند شده را بهبود بخشند و از سوی دیگر تجویز دیلتیازم به مدت‭ ۵-۶ ‬روز می تواند نقص شدیدی را در توان نگهداری حافظه جاری سبب شود به گونه‌ای که توان نگهداری و فراخوانی اطلاعات در این حافظه کلا مختل گردد.
موضوع : ‭Rats‬
موضوع : ‭Parmacology, Clinical‬
موضوع : ‭Diltiazem - administrationdosage‬
موضوع : ‭Diltiazem - pharmacokinetics‬
موضوع : ‭Memory - drug effects‬
توصیفگر : حافظه - اثرات دارویی‭Memory - drug effects‬
توصیفگر : دیلتیازم - فارماکوکینتیک‭Diltiazem - pharmacokinetics‬
توصیفگر : دیلتیازم - چگونگی و مقدار مصرف‭Diltiazem - administrationdosage‬
توصیفگر : داروشناسی بالینی‭Parmacology, Clinical‬
توصیفگر : موشهای صحرایی‭Rats‬
شناسه افزوده : حسن پور عزتی، مجید، مجری طرح
شناسه افزوده : ترابی، ابراهیم ، همکار طرح
شناسه افزوده : کمالی، زینت ، همکار طرح
مبدا اصلي : IR کتابخانه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
فرمت انتشار : چاپی
کارفرما : فرشاد روشن ضمیر، مجید حسن پور عزتی
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)